کوله پشتی

سلام
نمیدونم چرا از وقتی اومدم مشهد همه رو مثل یه نفر! می بینم.بسیار عجیبه و کمی اعصاب خورد کن!

سلام.
دوباره امام رضا طلبید و منم که از خدا خواسته.
رفتم حرم.حال داد.جاتون سبز.شب قدر دعام کنید و اگه بدی دیدید ببخشید.

اللهم اهل الکبریا و العظمه و اهل الجود و الجبروت و اهل العفو و الرحمه…
کی بشه که این دعا رو بخونیم!!
رمضانتون مبارک و آسون! التماس دعا.

نمیام،نمیام،وقتی هم که میام چه میگذره!چی میبینم و چه اتفاقی میوفته!
فک میکنم کار درستی کردم که رفتم و سلام نکردم،یا شایدم مثل کارای اشتباهی باشه که میکنم و فک میکنم درسته!
اینترنت آموزش پرورشم که دیگه اعصاب نمیزاره.چه کنم این چند ماه!؟
مصطفی، پیش میاد که آدم حرفی نداشته باشه،منم کلا اهل بلگ نویسی و عمومی نویسی نیستم،اما چه میشه کرد؟!بعضی وقتا بلاگ میشه تنها راه حرف زدن،هرچند که جواب حرفاتو نشنوی.و یه چیز دیگه من کلا تویتی مینویسم

آدم بعضی وقت ها چیزی نداره بگه!!مخصوصا امروز و  این تاریخ!!!

امروز چه روز ضد حالی بود.باید اینترنت و با این اشتباهتی که می کنم ببوسم بزارم کنار.مغزم هم که با این امتحانا پینه بسته.خدا،شکرت!

مدادم تنها کسی است که از مغزش استفاده می‌کند.

خدا به داد برسه با این امتحان دادنا…عجب!!